Archivo de la etiqueta ‘furia’

Mi afición perdida - 267 visitas

Juanlu Baloncesto 01

El artículo de hoy va dedicado a mi afición perdida: el baloncesto. Ahí estoy yo, con cara de furia irrefrenable y unas gafas ridículas luchando el balón con un maromo de aproximadamente mis mismas dimensiones. Fue precisamente al encontrar estas fotos perdidas en mi ordenador cuando me puse a recordar, y me invadió la nostalgia.

Nunca me ha gustado ver baloncesto; ni en televisión, ni en directo, por paradójico que pueda parecer. No se trata de que me enfadara o me levantara dolor de cabeza; simplemente no me llamaba la atención. Tantos años jugando a este deporte no consiguieron despertar ningún interés por ver a otros jugar… Lo cual no impedía que a mí me entusiasmara. Seguir leyendo Mi afición perdida »

Mamarrachos sin fronteras - 242 visitas

“Si no me acostaba con él, sabía que me dejaría”. Y vas tú y le sigues la corriente al mamarracho de tu novio, gilipollas. Lo primero, una frase textual de una preadolescente que leí en un reportaje de El País titulado La adolescencia se puede “prevenir”. Lo segundo, lo que pensé tras leer semejante frase. Introducida la anécdota, adentrémonos en el fango meollo del asunto. Seguir leyendo Mamarrachos sin fronteras »

Más Santo que su abuela - 464 visitas

Os diré que no pensaba siquiera encender el ordenador durante el fin de semana anterior a la Selectividad, pero la insistencia de Emilio (visitante habitual y comentarista esporádico) y algo que había pasado desapercibido ante mis ojos cuando hace meses estudiamos a Santo Tomás de Aquino me han empujado a escribir un artículo. Seré breve:

En la obra “Summa Theologicae” (s. XIII) de Santo Tomás de Aquino, concretamente en la Quaestio 94, Articulus 5, en la respuesta a la segunda objeción, dice lo siguiente:

Ad secundum dicendum quod naturali morte moriuntur omnes communiter, tam nocentes quam innocentes. Quae quidem naturalis mors divina potestate inducitur propter peccatum originale; secundum illud I Reg. II, “dominus mortificat et vivificat”. Et ideo absque aliqua iniustitia, secundum mandatum Dei, potest infligi mors cuicumque homini, vel nocenti vel innocenti. Similiter etiam adulterium est concubitus cum uxore aliena, quae quidem est ei deputata secundum legem divinitus traditam. Unde ad quamcumque mulierem aliquis accedat ex mandato divino, non est adulterium nec fornicatio. Et eadem ratio est de furto, quod est acceptio rei alienae. Quidquid enim accipit aliquis ex mandato Dei, qui est dominus universorum, non accipit absque voluntate domini, quod est furari. Nec solum in rebus humanis quidquid a Deo mandatur, hoc ipso est debitum, sed etiam in rebus naturalibus quidquid a Deo fit, est quodammodo naturale, ut in primo dictum est.

Que en castellano viene a decir:

A la segunda hay que decir: En principio todos los hombres mueren de muerte natural, tanto los inocentes como los culpables. Y esta muerte es infligida por el poder divino a causa del pecado original, según la expresión de Re 2,6: “El Señor da la muerte y la vida”. Debido a lo cual, por mandato divino se puede dar la muerte a cualquier hombre, inocente o culpable, sin ninguna injusticia. A su vez, el adulterio es la unión carnal con una mujer que, si pertenece a otro, es en virtud de una ley establecida por Dios. Y, en consecuencia, el hombre no comete adulterio ni fornicación cualquiera que sea la mujer a que se una por mandato de Dios. La misma razón vale también para el robo, que consiste en apropiarse lo ajeno. Pues cualquier cosa que se tome como propia por mandato de Dios, que es dueño de todas las cosas, ya no se toma, como en el robo, contra la voluntad de su dueño. Y esto no sucede sólo en las cosas humanas, donde lo que Dios manda es, por eso mismo, obligatorio, sino también en el orden físico, donde todo lo que Dios hace es en cierto modo natural, según se expuso en la Parte I (q.105 a.6 ad 1).

Leyendo esto he entendido tantas cosas… Y no voy a decir más, aunque me pese, porque quiero apagar el ordenador de una vez y porque no quisiera herir sensibilidades. Pero me permito la libertad de pensar lo que me salga de los cojones, aviso. Así que si alguien quiere comentar algo y explicarme qué demonios quiere decir Santo Tomás aquí, yo lo recibiré con agrado, pero entonces quizás deje de guardarme lo que estoy pensando.

Dedicado a Emilio, con cariño.

Bazofia - 246 visitas

Es frustrante hasta extremos insoportables cómo a veces el lenguaje se nos queda corto a quienes no somos poetas ni nada por el estilo para expresar un sentimiento profundo; ni siquiera encontraba una palabra lo suficientemente repugnante y despectiva para expresar mi enfado. La mala hostia que gasto hoy no parecía suficiente (ahora me da la impresión de que cada viernes estoy igual), pues al llegar a mi casa me encuentro con un concurso de Antena 3 (no entraré en detalles de sobre cómo lo descubrí) titulado…

El peor expediente de España

Seguir leyendo Bazofia »

Año en blanco y negro y feliz 2009 - 259 visitas

Blanco.

Juanlu camina de noche con paso tranquilo y semblante relajado. Mira hacia arriba para ver las estrellas, mientras rememora todo lo bueno que ha sucedido durante el año. Recuerda el ansia que sentía para que llegara el fin de semana para poder ver a su chica; cada uno de los días que pasó con ella, todos los aniversarios, el día que celebraban que empezaron a salir. Recuerda el principio del verano: un final de curso excelente, aquellas largas conversaciones con sus amigos por la noche, Diego abre su blog, la libertad. El reencuentro con la playa y con su barca de remos, la estancia inolvidable en Hoyo de Pinares y las fiestas más especiales en Villatobas, el salto en paracaídas en agosto. El concierto de Queen, que no pudo describir aquí porque entonces no tenía blog. La ilusión de comenzar el último curso en el instituto, ofertas de trabajo por todas parte, la marcha justo a tiempo del Club de Baloncesto Moratalaz. Las largas carreras campo a través, que le aportaron más de lo que esperaba en principio: la sensación de libertad absoluta, explorar nuevos caminos, burlar al cansancio. Al fin, la recuperación de JLC Productions: nuevos proyectos, nuevas emociones. Nostalgia por el año que ha pasado tan rápido, ambición para poder aprovechar al máximo cada segundo. El 2009 a la vuelta de la esquina.

Negro.

Juanlu anda de noche con paso enérgico y cara de malas pulgas. El frío le atenaza las extremidades, porque sólo tiene un fino jersey de rayas. Asqueado, sostiene con el brazo extendido y separado del cuerpo su chaqueta de pana empapada de vómito. Seguir leyendo Año en blanco y negro y feliz 2009 »

Carta de San Giovanni Luigi a los alcohólicos - 209 visitas

Botellón

Queridos hermanos:

Contemplaos.

Estáis atrapados. Atrapados en vuestra propia espiral de autodestrucción. Una espiral en la que vosotros mismos habéis caído; digo más, a la que os habéis lanzado. Escuchad vuestras propias historias. Preguntaos cuándo y por qué os lanzasteis a la espiral. Y erigid una estatua en vuestra memoria si elegís una excusa racional. Yo mismo os daría el mármol para esculpirla, pero estoy sereno porque no habrá estatua: vosotros y yo conocemos ya esas excusas. Son todas iguales, no me sorprendéis. ¿Acaso a vosotros os sorprenden? Quizá ni siquiera recordéis la excusa, y se la hayáis robado a algún pobre desgraciado, hace mucho tiempo. Quizá no tengáis ninguna.

Ni ahora, ni nunca. Seguir leyendo Carta de San Giovanni Luigi a los alcohólicos »